Bajka

Władimir Sorokin napisał nową przypowieść — dziką, czarującą i bezlitosną.

W powieści «Bajka» ożywa mroczna postapokaliptyczna Rosja, gdzie pola śmieci stają się terytorium nadziei, a podróż przez wysypisko — drogą do sakralnej przemiany. Świat po katastrofie jest baśniowo absurdalny, ale z jego panoptikum wyrastają wieczne sensy: śmierć i odrodzenie, wiara i rozpacz, marność i nowa utopia. Sorokin prowadzi czytelnika przez oczyszczający absurd: od przerażającej prozy marności do przebłysków łaski. «Bajka» — nowy epos o rosyjskiej świadomości: zepsutej i jasnej, upokorzonej i marzącej.

Autor ponownie konstruuje przyszłość jako alegoryczny koszmar, ale także daje czytelnikowi szansę — przerażającą, ale jedyną możliwą.