Opowiadania

Do klasyków amerykańskiej literatury Ambrose Bierce został zaliczony w połowie XX wieku; w tym czasie pisarz od dawna nie żył. Prawdopodobnie zdziwiłby się, dowiadując się, że sławę przyniosły mu mroczne i przesiąknięte cynicznym spojrzeniem na życie opowiadania i powieści w stylu „gotyckiej prozy”. Około tuzina z nich weszło do złotego funduszu amerykańskiej klasyki. Ambrose pisał je raczej dla wąskiego kręgu wielbicieli niż dla szerokiej publiczności, której Bierce był znany przede wszystkim jako utalentowany dziennikarz, surowo krytykujący pod koniec XIX wieku wady amerykańskiego społeczeństwa. Resztki młodzieńczego romatyzmu Ambrose utracił podczas Wojny Secesyjnej, na którą, wywodząc się z ubogiej, wielodzietnej rodziny farmerskiej, wyruszył jako ochotnik. Bierce przeszedł przez wszystkie główne bitwy, przekonał się o bezsensowności ofiar i osiedlił się w San Francisco. Powrotu do wcześniejszych przypadkowych zarobków nie pozwalała mu duma — Bierce przeszedł w stan spoczynku w stopniu oficera. Znalezienie swojej, niezależnej drogi w życiu pomogł talent twórcy.