Z recenzji współczesnych, Iwan Szmielew stał się «najbardziej rosyjskim» z pisarzy emigracyjnych, który wypowiedział o Rosji całą «głęboką prawdę», tworząc jej obraz oczyszczony z przypadkowości, piękny i jasny, ożywiony wyższym sensem i wiarą. Wychodząc poza ramy literatury narodowej, twórczość Szmielewa nabrała ogólnoludzkiego znaczenia; jego dzieła zdobyły europejską sławę i zostały przetłumaczone na dziesiątki języków. Pisarz był dwukrotnie nominowany do Nagrody Nobla w dziedzinie literatury. Do tego wydania włączono najbardziej znaczące dzieła Iwana Szmielewa, które przedstawiają główne etapy jego twórczej drogi: powieści «Człowiek z restauracji», «Rosstani», «Nieupijana Czara», epopeję «Słońce umarłych», romanse «Lato Pańskie» i «Błogosławione».
