Wszystko o Mani. Cała trylogia w jednym tomie!

Miałam tajemnicze marzenie — zobaczyć siebie jako małą.
Na przykład, pięcioletnią. Pyszną, grubaską, z włosami koloru siana, wypalonymi na południowym słońcu. Uwielbiałam rozmawiać z gąsienicami. Zadawałam im pytania i cierpliwie czekałam na odpowiedzi. Gąsienice zwijały się w kłębek lub uciekały. Milczały.
Chciałam zobaczyć siebie dziesięcioletnią. Śmieszną, kanciastą, nieśmiałą. Z długimi, cienkimi warkoczykami na ramionach. Tata kupił gramofon i przez dni na okrągło słuchaliśmy bajek. Kładliśmy winylową płytę na podstawie, naciskaliśmy specjalny guzik; wstrzymując oddech, delikatnym ruchem opuszczaliśmy membranę. I słuchaliśmy, słuchaliśmy, słuchaliśmy.
Tak bardzo chciałam zobaczyć siebie jako małą, że pewnego dnia wzięłam i napisałam książkę o moim dzieciństwie. O mojej rodzinie i naszych przyjaciołach. O bliskich i ciotkach. O mieście, w którym się urodziłam. O ludziach, którzy tam żyją.
«Maniunia» — to jasne, co przechowuję w swoim sercu. To piękne, czym z radością się z wami podzieliłam.
Miałam tajemnicze marzenie — zobaczyć siebie jako małą.
Okazuje się, że moje marzenie się spełniło.
Teraz wiem na pewno — marzenia się spełniają.
Z pewnością się spełniają.
Trzeba po prostu bardzo tego chcieć.