Piosenki dżinów

"Piosenki dżinów" składają się z dziennikowych zapisów z półtora roku, wspomnień, snów, notatek o pracy nad filmami i spektaklami. W książce Romana Michaiłowa późnosowieckie dzieciństwo spotyka się z nowoczesnymi Indami, baśnie Puszkina — z bengalskim folklorem, muzyka Stockhausena i Messiaena — z refleksjami na temat rytmu, wrażenia i natury sztuki. A na końcu otwierają się drzwi do magicznej szkoły, gdzie wszystko w końcu zaczyna się na dobre.