Gwiazdy mają zimne palce

Bez względu na to, o jakiej porze roku przychodzi na świat dziecko, niewidzialne promienie unoszą się ku górze w Miesiącu narodzin — oto dlaczego liczenie ludzkiego istnienia odbywa się według przeżytych wiosen. Dzień wiosennej równonocy obdarza trójjedyną duszę połączeniem z niebem. Na koniec swojego czasu w Orto człowiek z słonecznymi wodzami może liczyć na pomoc bogów.

Od czasu, gdy w Jesieni Burzy główny kapłan Sandal przyniósł do jurty Manichaya i Lahsy nowo narodzoną dziewczynkę, minęło prawie dziesięć wiosen. Nazwano ją Ilinè i wyrosła na jasnolice, żywą, sprytną w domowych sprawach, ku radości matki zastępczej.
Jednak nie było dnia, aby Sandal nie przypominał sobie swojego ciężkiego czynu. Rozdzielając Ilinè z jej prawdziwym ojcem — wojewodą Chorsunem, kapłan chciał ukarać go za pychę. Mścił się nie za siebie, lecz za Białego Stwórcę — tak uspokajał się Sandal bezsennymi nocami.

A tymczasem straszny wędrowiec wrócił do doliny rzeki Elen, aby przygotować przekształcenie ziemskiego świata. Zauważyły go tylko obojętne gwiazdy.