Kołysanka rodzinnego szczęścia

Przeszłość przypomina stary szafę: nigdy nie wiesz, co ci na głowę spadnie, jeśli nieostrożnie otworzysz drzwiczki — zapomniana zabawka czy szkielet dawnego wroga. Do Wioli Tarakanowej o pomoc przyszedł kolega po piórze, pisarz Mefodij Wołkoński. Prosi o pomoc w odnalezieniu zaginionej żony, ale jednocześnie próbuje kierować Wiolą jak stażystką. Na szczęście los (i wirusy) sprzyjają Wioli: Mefodij zachorował, co uwolniło pole do prawdziwej detektywistycznej pracy. Jedynym tropem prowadzącym do szalonych lat dziewięćdziesiątych jest legenda o nieuchwytnym zabójcy Andrieju Kurnoście, który nie zostawia śladów, oprócz kartki z jego imieniem przy ciałach. Zawał serca, udar, nieszczęśliwy wypadek — ofiary tajemniczego katów zawsze umierały same. Wiola musiała rozwiązać zagadkę z przeszłości: jak można zabić człowieka, nie dotykając go? Odpowiedź tkwi w psychologii... i w apteczce. Tarakanowa odkryła sekret «idealnej zbrodni». Obrazek się ułożył, tylko prawda okazała się znacznie straszniejsza niż jakakolwiek wymyślona przez powieściopisarza...