Sztuki Bułhakowa

W tym wydaniu zebrano sztuki słynnego rosyjskiego prozaika i dramaturga Michaiła Afanásiewicza Bułhakowa (1891–1940): «Dni Turbinów», «Bieg», «Mieszkanie Zojki», «Czerwony wyspa» i «Iwan Wasiliewicz». W nich pisarz wyraźnie ukazał rzeczywistość początku XX wieku, uwiecznił swoje nadzieje i przeżycia oraz poruszył szereg ważnych, wiecznych tematów. Teksty są podane z kolorowymi ilustracjami utalentowanego artysty Aleksieja Anatoliewicza Szewczenki (1962).

Michaił Afanásiewicz Bułhakow (1891–1940) urodził się w Kijowie w dużej rodzinie wykładowcy akademii duchownej i nauczycielki żeńskiego gimnazjum. Od dzieciństwa dużo czytał i zajmował się muzyką, a w 1901 roku został przyjęty do prestiżowego Pierwszego Kijowskiego Gimnazjum. Beztroska młodość przyszłego pisarza została przyćmiona, gdy w 1906 roku jego ojciec zmarł, a matka została sama z dziećmi; chcąc pomóc rodzinie, Michaił zaczął dorabiać jako korepetytor. Po ukończeniu szkoły młodzieniec podjął studia na wydziale medycznym: jego wybór był częściowo spowodowany tym, że zawód lekarza mógł przynieść dobrą pensję. W 1916 roku, w okresie szczytowym I wojny światowej, Bułhakow otrzymał tytuł lekarza z wyróżnieniem i zgłosił się ochotniczo na front. Razem z swoją pierwszą żoną Tatianą Lappą nieustannie pracował w polowych szpitalach, a później został mianowany jedynym lekarzem w szpitalu ziemskim. W czasie wojny domowej Michaił Afanásiewicz ponownie znalazł się na froncie. Zachorował na tyfus i nie mógł emigrować. Z trudnością oswajając się z chorobą, Bułhakow postanowił porzucić medycynę, aby zostać pisarzem. W 1921 roku przeprowadził się do Moskwy: tam pracował w różnych gazetach, pisał felietony, powieści, opowiadania i eseje, publikował swoje pierwsze większe dzieła. Stopniowo pisarz stawał się coraz bardziej zauważalny w inteligentnych kręgach; wielu literatów, w tym Zamiatin i Gorki, pozytywnie oceniało jego twórczość. Po wydaniu powieści «Biała gwardia» Bułhakowem zainteresowali się także działacze teatralni: zaproponowano mu napisanie scenariusza do inscenizacji «Białej gwardii» w MCHAT. Inscenizacja, która otrzymała tytuł «Dni Turbinów», cieszyła się ogromnym powodzeniem, a Bułhakow kontynuował pisanie sztuk — zarówno dla MCHAT, jak i dla innych moskiewskich teatrów. Jego scenariusze, barwne, żywe, dowcipne, niezmiennie zdobywały sympatię widzów, a teatry chętnie zawierały z dramaturgiem umowy na nowe inscenizacje. Wkrótce jednak w życiu pisarza nastał trudny okres: na Bułhakowa spadła nagonka w gazetach, jego proza przestała być publikowana, a w 1929 roku zakazano wystawiania wszystkich jego sztuk — pisarza oskarżano o sympatyzowanie z białymi. Sytuacja finansowa Michaiła Afanásiewicza stała się bardzo trudna. Później Bułhakow rzeczywiście zdołał znaleźć pracę w teatrze jako asystent reżysera, chociaż bardzo obciążała go presja wywierana na jego twórczość. Wiele utworów Bułhakowa nigdy nie ujrzało światła dziennego do końca jego życia; zasłużone uznanie pisarz otrzymał dopiero pośmiertnie.

W niniejszym wydaniu znalazło się pięć sztuk Michaiła Bułhakowa: «Dni Turbinów», «Bieg», «Mieszkanie Zojki», «Czerwony wyspa» i «Iwan Wasiliewicz». Wspaniałe kolorowe ilustracje do tekstów wykonał członek Związku Artystów Rosji Aleksiej Anatoliewicz Szewczenko (1962).