Złoty wiek kryminału obdarował nas wieloma gwiazdorskimi nazwiskami. Dzieła takich pisarzy, jak Agatha Christie, Gilbert Keith Chesterton, Earl Stanley Gardner, Rex Stout, rozwijały i doskonaliły gatunek kryminału, ich powieści, bezwarunkowo uznawane za klasykę, do dziś są ulubione przez czytelników i stanowią wzór jakości dla następnych pokoleń autorów historii kryminalnych. Honorowe miejsce w tej plejadzie słusznie należy do Johna Dixona Carr (1906–1977) – wirtuoza mistrza idealnie skonstruowanych „niemożliwych zbrodni w zamkniętym pokoju”.
W 1933 roku w powieści „Siedlisko czarownic” John Dixon Carr po raz pierwszy przedstawił publiczności detektywa-amatora doktora Gideona Fella. „Zegary śmierci” (1935) – piąta powieść o przygodach sprytnego detektywa.
Jeśli zapytasz doktora Fella o najdziwniejsze zbrodnie, jakie mu udało się zbadać, z pewnością przypomni sobie tajemniczą sprawę o „Zegarach śmierci”. Nieznany włamywacz wkroczył do pracowni zegarmistrza dla śmiesznej kradzieży wskazówek z tarczy ulicznego zegara. Ale wkrótce jedna z ukradzionych wskazówek staje się narzędziem brutalnego morderstwa…
