Wegetacja

Tym razem Aleksej Iwanow zwrócił się ku fantastyce. Drużyna drwali w transporterze przedziera się przez leśne ostępy Uralu do porzuconego obiektu wojskowego w tajemniczej górze Jamantau. A świat wokół - niby nasz, ale jakoś nie do końca… Geografia jest rzeczywista, jednak wsie i miasteczka - puste, fabryki - martwe, drogi porosły drzewami. I najważniejsze - zmienił się sam las. Jego wegetacja została sztucznie przyspieszona dla pozyskania drewna, a las zmutował. On żyje swoim życiem. Zwrócił się przeciwko cywilizacji: w jego głąbach kryją się czumochody - oszalałe maszyny, a ludzie tutaj tracą swoją biologiczną naturę. Zresztą, tylko biologiczną?.. Drużyny drwali nie są lepsze od otaczającego ich świata: są dla siebie nawzajem konkurentami, a między nimi - wojna.
Powieść „Wegetacja” zbudowana jest na kanonach wielu gatunków. To road movie - historia podróży, odyseja. To postap - postapokalipsa. To dieselpunk w rosyjskiej głuszy. To solidny sci-fi - science fiction. Różnorodność gatunków dystopii przypomina mutagenny las, jednak „Wegetacja” opowiada nie o tym, dokąd zmierzają bohaterowie, ale o tym, dokąd zmierzamy my sami.