Powrót Münchhausena. Wspomnienia o przyszłości

Twórcze dziedzictwo Zygmunta Krzyżanowskiego (1887–1950), wspaniałego pisarza, dramaturga, filozofa, historyka i teoretyka teatru, jeszcze do niedawna pozostawało nieznane szerokiemu czytelnikowi. Sytuacja zmieniła się pod koniec lat 80. i na początku lat 90.: wdowa po pisarzu zachowała jego archiwum, a jego dzieła w końcu ujrzały światło dzienne. W nich dziwacznie połączyły się sowiecka rzeczywistość – oraz fantastyka, groteska, satyra – i paradoksalność. Proza Krzyżanowskiego jest intelektualna i w dużej mierze eksperymentalna, fascynuje mistrzostwem stylistycznym i nietrywialnością fabuły.