Fausta

Całość książki można obejrzeć w wersji elektronicznej pod linkiem na stronie SZKEO. Prezentowane wydanie ilustrowane wydrukowane jest na krajowym, matowym papierze powlekanym z zakładką w tym samym kolorze co kapitel. W tym wydaniu w przekładzie Borysa Leonidowicza Pasternaka ukazuje się słynny dramat filozoficzny „Faust”, główne dzieło jednego z najwybitniejszych poetów niemieckich Johanna Wolfganga von Goethego (1749–1832). Na końcu publikacji znajduje się kilka wersji jego tłumaczeń piosenek i wierszy. Książkę zdobią ilustracje najlepszych artystów niemieckich do dzieł zebranych Goethego wydanych w 1882 r. oraz siedemnaście litografii Eugene’a Delacroix (1798–1863), które wykonał w 1826 r. do wydanego przez Alberta Stapfera przekładu Fausta. wydawca Charles Motta.

Tragedia „Faust” słusznie uważana jest za najważniejsze dzieło Johanna Wolfganga von Goethego (1749-1832). Wielki niemiecki poeta pracował nad tym dramatem filozoficznym przez całe swoje twórcze życie. Jej druga część ukazała się w 1832 roku, już po śmierci poety. Faust Goethego stał się jednym z najoryginalniejszych dzieł literatury światowej. Pod względem różnorodności stylistycznej, skali i głębi poruszanych uniwersalnych problemów człowieka wiersz ten można porównać do „Boskiej Komedii” Dantego. Jednocześnie Faust Goethego jest jednym ze szczytów poezji niemieckiej. Nic więc dziwnego, że zaledwie kilka lat po opublikowaniu pełnego tekstu Fausta zaczęto tłumaczyć tragedię na język rosyjski.

Poeta Eduard Iwanowicz Guber jako pierwszy podjął się tego trudnego zadania. Nad tłumaczeniem pracował pięć lat, lecz nie otrzymawszy pozwolenia na publikację, zniszczył rękopis. Dowiedziawszy się o tym, A.S. Puszkin faktycznie zmusił Gubera do przywrócenia tłumaczenia. Pomagał mu radą, poprawiał wiele fragmentów i nie przyjmował go, jeśli poeta nie przyniósł nowego fragmentu swego przekładu. Jednak W. Bieliński zauważył, że Huber zniekształcił Fausta, nie zrozumiał i nie przekazał jego ducha. „Jego twórczość Goethego nie jest potężna i silna, przepełniona życiem, które emanuje nawet w samych dźwiękach poezji, ale osłabiona i wątła” – napisał krytyk w jednym ze swoich listów.

Później „Faust” został przetłumaczony przez Afanasija Afanasjewicza Feta, który starał się zachować wszystkie poetyckie wymiary oryginału. Istnieje również tłumaczenie Walerego Jakowlewicza Bryusowa, w którym wyraźnie wyczuwalny jest wpływ symboliki. Nad Faustem pracowali także inni poeci. Krytycy uważają, że tłumaczenie dokonane przez Mikołaja Aleksandrowicza Chołodkowskiego najbardziej odpowiada oryginalnemu dziełu Goethego.

Nie mniej interesujące jest jednak opublikowane w tym wydaniu tłumaczenie „Fausta” Borysa Leonidowicza Pasternaka. Według wielu krytyków żadne inne rosyjskie tłumaczenie Fausta nie może się równać z poetyckim brzmieniem Pasternaka. Jego tekst nie tylko odtwarza głębokie znaczenie wszystkich dialogów oryginału, ale także odsłania czytelnikowi całe bogactwo poetyckiej ekspresji tkwiącej w oryginale. Tłumaczenie B. A. Pasternaka nosi piętno jego osobistego stylu poetyckiego, jest to jednak zaleta, a nie wada, gdyż intonacja utalentowanego poety wynosi jego tłumaczenie ponad bezbarwne dzieła tłumaczy XIX wieku. Niektóre fragmenty tekstu w Kholodkovskoto są dokładniejsze, ale Pasternak lepiej potrafił oddać zarówno bogactwo i różnorodność stylistyki „Fausta”, jak i głęboką jedność wielkiego dzieła Goethego.