Jan Bezziemny, Edward III i Richard II oczami Szekspira

Historie trzech słynnych królów w jednej książce. Każdy z nich na swój sposób dotarł do skraju... a niektórzy nawet go przekroczyli. JAN (1167-1216) zwany Bez Ziemi. Był nieudacznikiem, którego nikt nie lubił, szczególnie po rządach jego szlachetnego brata Ryszarda Lwie Serce. Całkowicie przegrał dwie wielkie wojny: z Francuzami – utracił połowę swoich posiadłości; z własnymi poddanymi – stracił prawie połowę swojej królewskiej władzy. Ten król, który podpisał prekursor nowoczesnych konstytucji – Wielką Kartę Swobód. EDWARD (1312-1377), bohater i szczęściarz, zwany Trzecim. Rozpoczął Wojny Stuletnie z Francją, w kilku chwalebnych bitwach zabił kwiat francuskiej szlachty, a jego rządy nazwano "złotym wiekiem" historii Anglii. RYCHARD (1367-1400) mógłby, zapewne, otrzymać przydomek Książę Duński, gdyby Hamlet został napisany dwieście lat wcześniej. Wcześnie stracił ojca, najpierw był zależny od matki i starych doradców, a potem zaufał przyjaciołom rówieśnikom, którzy go zdradzili, obalili i zamordowali w więzieniu. Mówi się, że był impulsywnym i drażliwym pięknisiem, ale nie takim nerwowym, jakim przedstawił go genialny dramaturg. Ślady Szekspira, Aleksandra Marinin, postarała się rozwikłać biografie i psychologiczne portrety tych władców. Jakimi słowami kończy swoją książkę? "Naprawdę królewskie hipokryzje!" Dlaczego? O tym można się dowiedzieć z zajmujących i błyskotliwych historycznych esejów.