W 1862 roku Juliusz Verne pokazał swój niedawno napisany esej o podróży odważnych bohaterów balonem na ogrzane powietrze słynnemu paryskiemu wydawcy Pierre’owi Hetzelowi i spodobało mu się, jak początkujący pisarz z powodzeniem umieścił w fascynującym fascynującym wydaniu opis nowinek technicznych swoich czasów. skorupa powieści przygodowej. W rezultacie Etzel złożył Verne’owi kuszącą ofertę – pisanie trzech powieści rocznie za stałą opłatę. Wydawca postawił jeden warunek – „zidentyfikować całą wiedzę geograficzną, geologiczną, fizyczną i astronomiczną zgromadzoną przez współczesną naukę i opowiedzieć ją w zabawnej i malowniczej formie”. Juliusz Verne chętnie się zgodził. Tak rozpoczął się cykl jego dzieł, zjednoczonych pod ogólnym tytułem „Niezwykłe podróże”. Zawarta jest w niej powieść „Pływająca wyspa”, ponieważ w niej pisarz wprowadza swoich czytelników w geografię kilku archipelagów na Oceanie Spokojnym i cechy życia na wyspach zagubionych w rozległych przestrzeniach wodnych. Juliusz Verne nie zmienia jednak swojej techniki – informację tę wplata w swoją opowieść o przygodach swoich bohaterów. Tym razem wyobraźnia pisarza stworzyła ogromny statek-wyspę, który stał się domem dla amerykańskich miliarderów i orał ocean.
