Zbiór dzieł w dziesięciu tomach

W twórczości Iwana Aleksiejewicza Bunina (1870–1953) jak w lustrze odbiła się zmieniająca się rzeczywistość Rosji w czasach ogromnych wstrząsów, które przyniosła światu zmiana starego porządku. Mierząc życie najwyższą miarą, Bunin z niechęcią odnosił się do rewolucji. W 1920 roku opuścił Rosję i następnie mieszkał we Francji. W 1933 roku został laureatem Nagrody Nobla. Jednak odrzucając rewolucyjne przekształcenie życia, odrzucając wszelką przemoc, pisarz nieustannie męczył się i boleśnie przeżywał w swojej twórczości tragedię wiecznie cierpiącego rosyjskiego narodu. Zestaw dziesięciu książek zawiera utwory napisane przez autora w okresie od 1886 do 1952 roku.