Dziewczynka z miasta

Opowiadania «Dziewczynka z miasta» i «Gęsi i łabędzie» — to jedne z najbardziej znanych dzieł Luby Woronowej. Akcja toczy się w ulubionej przez autorkę wsi, z udziałem ulubionego bohatera — wiejskich dzieci. Dziewczynka Walentinka, co prawda, jest z miasta, ale z powodu okoliczności staje się również mieszkańcem wsi. Przyjmuje ją wiejska rodzina Darii Szalichiny, która miała troje dzieci — a teraz ma czworo… Żal po stracie matki jeszcze nie został wypłakany, a słowo «mama» w adresie kobiety, która wzięła ją «na córkę», cały czas utknęło Walentince w gardle… Ale przyjdzie wiosna i rozkwitnie dziecięce serce. Walentinka zerwie w lesie przebiśniegi (tylko mały bukiecik, reszta niech kwitnie, w lesie są znacznie piękniejsze!), poda Darii garść świeżych niebieskich kwiatów i powie: «To ja ci przyniosłam… mamo!»
Opowiadanie «Dziewczynka z miasta» Lubow Woronowa napisała w czasie wojny w 1943 roku, a opowiadanie «Gęsi i łabędzie» — dwadzieścia trzy lata później. A artysta Władimir Gałdiajew zilustrował oba dzieła w 1990 roku, kiedy pisarka już nie żyła. Ale nie opuszcza wrażenie, że zarówno tekst, jak i rysunki zostały stworzone w tym samym czasie i pisarka z artystą wiele rozmawiali na ten temat. Książka okazała się wyjątkowo spójna.