Nie wiem, nie wiem

Igor Pomerancew lubi przekraczać granice gatunków. Jego teksty można nazwać prozą poety lub poezją prozaika. W tej książce wiersze i proza I. Pomerancewa żyją obok siebie, a ich relacje są sąsiedzkie. Sam pisarz mówi, że jego praojczyzną jest Morze Śródziemne, dlatego w jego książkach główną rolę odgrywają elementy antyczne: powietrze, gleba, wilgoć i ogień.