Hałas i gniew

W 1949 roku amerykański pisarz William Faulkner (1897–1962) otrzymał Nagrodę Nobla w dziedzinie literatury. Do tego czasu opublikowana dwadzieścia lat wcześniej powieść „Hałas i gniew” (1929) zyskała reputację nowoczesnej klasyki, ale i do dziś zdumiewa czytelników głębią autorskiego zamysłu i mistrzostwem formy artystycznej.

Ta przypowieść o poszukiwaniu sensu w bezsensownym świecie zanurza czytelnika w chaosie ludzkiej duszy, niemal namacalnie przekazywanym z kart powieści. Przez pryzmat czasu, mgliste wspomnienia i utracone iluzje odsłania tragedię rodziny Compson – spadkobierców znikającej arystokracji amerykańskiego Południa. Każda z czterech części dzieła stanowi unikalny punkt widzenia na świat jednego z bohaterów, przeszłość i teraźniejszość splatają się, tworząc skomplikowaną mozaikę ludzkich przeżyć i nieskończenie kierując czytelnika ku refleksjom szekspirowskiego Makbeta, któremu powieść zawdzięcza swoją nazwę: „Życie... – opowieść szaleńca, pełna gniewu i hałasu, pozbawiona sensu”.
Publikowane w znakomitym tłumaczeniu Osyi Soroki.