Białe noce

«Białe noce» — nie o miłości. A może o niej? Marzyciel, którego myśli plątają się w wąskich uliczkach Petersburga, spotyka Nastienkę — tę, która wierzy w obietnice jutrzejszego dnia. Ich cztery noce — jak cztery kroki w przepaść: od nieśmiałych wyznań do gorzkiego świtu. A teraz zamknij oczy. Jesteś na cmentarzu, a groby tutaj szepczą. W opowiadaniu «Bobok» zmarli nagle zaczynają dyskutować o życiu i śmiać się z tego, co kiedyś wydawało się ważne. Dwie historie. Dwaj Dostojewscy. Ten, kto pisze o drżeniu pierwszego spotkania, i ten, kto zrywa maski nawet z tych, którzy są pod ziemią. Ilustracje Wadima Sołodkiego pomagają zanurzyć się w atmosferze dzieł — uzupełniają tekst i czynią go jeszcze bardziej emocjonalnym.