Nieupiwana czara

Iwan Siergiejewicz Szmielew (1873-1950) - rosyjski pisarz i publicysta, dwukrotny nominowany do Nagrody Nobla; nazywany "prawosławnym literatem" za dużą liczbę tekstów o duchowości człowieka rosyjskiego. Będąc na emigracji, "ani na chwilę w swoim duchowym żarze nie przestaje myśleć o Rosji i męczyć się jej nieszczęściami". W powieści "Nieupiwana czara", napisanej w niewiarygodnie trudnych dla autora czasach, dominuje uczucie duchowej radości, które pojawia się w sercu głęboko wierzącego człowieka przy dotyku świętości. Z życiorysu pobożnego artysty przychodzi zrozumienie, co znaczy prowadzić prawdziwie pokorne życie. Urodzony na podwórzu jako syn chłopów pańszczyźnianych Ilia Szaronow od najmłodszych lat odkrywa w sobie dar artysty i dzięki łasce młodego pana wyrusza za granicę, aby uczyć się sztuki malarstwa. Po pewnym czasie tęsknota za przeszłością przywraca go do rodzinnych stron, gdzie powierzają mu malowanie odbudowanej cerkwi. Do samej śmierci żyje prawdzie i obdarza światłem pociągnięciami pędzla. Jedno z jego dzieł, ikona Matki Bożej, do dziś niesie pocieszenie i uzdrowienie tym, którzy cierpią.