Wzorce projektowe w Pythonie: TDD, DDD i architektura oparta na zdarzeniach

Popularność Pythona ciągle rośnie, co oznacza, że projekty stworzone w tym języku programowania stają się coraz większe i bardziej złożone. Wiele osób programujących wykazuje zainteresowanie wysokopoziomowymi wzorcami projektowania, takimi jak czysta i oparta na zdarzeniach architektura oraz wzorce projektowania oparte na dziedzinie (DDD). Jednak ich adaptacja do Pythona nie zawsze jest oczywista.

Harry Percival i Bob Gregory zapoznają was ze sprawdzonymi wzorcami, aby każdy programista mógł zarządzać złożonością aplikacji i maksymalizować korzyści z testów. Teoria jest poparta przykładami w czystym Pythonie, pozbawionym składniowej nadmiarowości Javy i C#.

W tej książce:
• «Inwersja zależności» i jej związki z portami i adapterami (architektura heksagonalna/czysta).
• Różnice między wzorcami «Encja», «Obiekt-wartość» i «Agregat» w ramach DDD.
• Wzorce «Repozytorium» i UoW, zapewniające trwałość przechowywania danych.
• Wzorce «Zdarzenie», «Polecenie» i «Szyna wiadomości».
• Podział odpowiedzialności na komendy i zapytania (CQRS).
• Architektura oparta na zdarzeniach i reaktywne rozszerzenia.