Kolymaha rodzinnego szczęścia

Przeszłość przypomina stary szaf, nigdy nie wiesz, co spadnie ci na głowę, jeśli nieostrożnie otworzysz drzwiczki — zapomniana zabawka czy szkielet dawnego wroga. Do Violi Tarakanowej z prośbą o pomoc przyszedł kolega po piórze, pisarz Mefodij Wolkoński. Prosi o znalezienie zaginionej żony, ale jednocześnie stara się kierować Wilkiem jak stażystką. Na szczęście los (i wirusy) są po stronie Violi: Mefodij zasłabł z gorączką, zwalniając pole dla prawdziwego śledztwa. Jedynym tropem prowadzącym do szalonych lat dziewięćdziesiątych, jest legenda o nieuchwytnym mordercy Andrieju Kurnosowie, który nie zostawia śladów, oprócz notatki z jego imieniem obok ciał. Zawał serca, udar, nieszczęśliwy wypadek — ofiary tajemniczego kata zawsze umierały same. Violi przyszło rozwiązać zagadkę z przeszłości: jak można zabić człowieka, nie dotykając go? Odpowiedź kryje się w psychologii... i w apteczce. Tarakanowa odkryła sekret «idealnej zbrodni». Obrazek się ułożył, lecz prawda okazała się znacznie straszniejsza niż jakikolwiek wymysł powieściopisarza...