Kolor miłości - MY

Dla Klimka zawsze wszystko było jasne i wyraźne. Czarne i białe. Zrozumiałe szare. Pozostałe kolory oznaczały czystą wymyślone, nie mające nic wspólnego z rzeczywistością. Tylko, że piegi Rory tak naprawdę przypominały rdzawą plamkę i rozsypkę maleńkich mandarynek, chociaż ona sama na pewno nie była owocem wyobraźni. Pamiętał ją jako drobną dziewczynkę z sąsiedztwa, którą uporczywie zostawiała rysunki na jego samochodzie. A ona nagle zamieniła się w tajemniczą dziewczynę, która zdołała rozcieńczyć jego serce swoimi akwarelami.