Oko muchy

W powieści «Oko muchy» głos, anatomia i charakter zyskuje to, czego nie można tu nazwać, nie psując głównej intrygi. Jednak wnikliwy czytelnik zrozumie, o co chodzi, już na pierwszych stronach. Przyzwyczajamy się do pasywnej obecności tej rzeczy, ale u Melameda jest ona — toksycznym i despotycznym współmieszkańcem, który ingeruje we wszystko, od seksu po geopolitykę, kłamie, manipuluje, pociesza i zadaje ból. Melamed pisze jak rysuje: lekko, oszczędnie i agresywnie, zmieniając rejestry, tempo i optykę. To tekst, który przeczytasz w godzinę — i natychmiast zaczniesz od nowa.