Najlepsze historie o koniach. Rude, gniade, czarne…

«Rosyjski koń, jeśli pokocha, to w ogień i wodę za swojego pana pójdzie», — Nikołaj Leskow
W światowej literaturze znajdzie się wiele wspaniałych portretów koni — od Bucefała i Rosynanta, po Konika-Gorbuńka i «Kapryśne konie» Wysockiego.

Konie w rosyjskiej literaturze — to nie tylko bohaterowie utworów, ale nosiciele głębokich filozoficznych znaczeń i narodowych ideałów. W przeciwieństwie do literatury światowej, gdzie koń częściej występuje jako symbol wolności lub siły, rosyjscy pisarze obdarzyli koniowe postacie zdumiewającą duchowością i człowieczeństwem. Koń przewyższa człowieka w szlachetnych cechach — to właśnie ta cecha sprawia, że rosyjska «końska» proza jest niepowtarzalna.

Do naszej antologii trafiły najbardziej znaczące «konne historie», stworzone przez rosyjskich klasyków: od legendarnego «Cholstomera» L. N. Tołstoja i kuprińskiego «Izumruda», przenikliwej «Tęsknoty» A. P. Czechowa do ulubionej powieści radzieckich kawalerzystów «Bransoleta Druga» Lwa Brandta, zekranizowanej w 1967 roku.

Rosyjskie historie o koniach — lekcje szlachetności, miłości i współczucia, które warto przejść zarówno dzieciom, jak i dorosłym.