Coraz więcej i więcej

Stało się nawykiem myślenie o naszej relacji z energią jako o przejściu: drewno zastępowane przez węgiel, węgiel przez ropę, ropę przez energię jądrową, a następnie w pewnym przyszłym momencie wszystko zastąpione przez zielone źródła. Książka Jean-Baptiste'a Fressoza pokazuje, jak niezwykłym złudzeniem to jest. Daleko temu, aby epoka przemysłowa przechodziła przez szereg transformacji, każda nowa faza w praktyce pozostawała niemal całkowicie splątana z poprzednią. Rzeczywiście, sama idea przejścia okazuje się nieprawdziwa.

Autor dzieli się tym samym ostrym niepokojem co do potrzeby zielonego przejścia, co reszta z nas, ale pokazuje, jak katastrofalnie nasza historia przemysłowa opierała się w rzeczywistości na symbiozie, gdzie każde główne źródło energii czerpało z innych. Używając fascynującego zestawu przykładów, Fressoz opisuje, jak obżeraliśmy się wszystkimi formami energii – z całymi lasami potrzebnymi do podtrzymywania kopalni węgla, węgiel pozostaje centralny w tworzeniu niezliczonych nowych produktów, a ropa nadal jest kluczowa w naszym życiu. Świat teraz spala więcej drewna i węgla niż kiedykolwiek wcześniej.