Za dużo życia

Między 1967 a 1977 rokiem Clarice Lispector pisała tygodniowe depesze ze swojego biurka w Rio dla Jornal do Brasil. Już sławna za swoje rewolucyjne, wewnętrzne, metafizyczne powieści, w swoich Kronikach zwraca uwagę na codzienność, przekształcając materiały swojego życia w głębokie, poruszające i zabawne, drobne objawienia.

Obserwując świat wokół siebie, małe spotkania, takie jak słuchanie opowieści o utraconych miłościach taksówkarza, czy gorycz czająca się pod urodą starego przyjaciela, stają się wykładem o prądach i kaprysach, które definiują nasze życie. Wszystko, od znaczenia kosmonautów po nowe pomysły, pisarzy i artystów, którzy zaludniają błyszczący międzynarodowy świat lat sześćdziesiątych i siedemdziesiątych, jest rozważane i przekształcane w klejnoty wnikliwości, zachwytu i zniszczenia.