Nie budźcie umarłego

Złoty wiek detektywa obdarzył nas wieloma gwiazdorskimi nazwiskami. Honorowe miejsce w tej plejadzie należy się Johnowi Dicksonowi Carrowi (1906–1977) — wirtuozowi idealnie skonstruowanych «niemożliwych zbrodni w zamkniętym pomieszczeniu». W 1933 roku John Dickson Carr po raz pierwszy zaprezentował publiczności detektywa-amatora, ekscentrycznego doktora Gideona Fella, którego angielski pisarz Kingsley Amis w swoim eseju «Moi ulubieni detektywi» nazwał «jednym z trzech wielkich następców Sherlocka Holmesa».

W chłodne londyńskie poranki bohater powieści «Nie budźcie umarłego» (1938) Christopher Kent znalazł się przed drzwiami hotelu «Królestwo karmazynowe» bez grosza w kieszeni. Już sam się nie cieszył, że wdał się w tę durną zakład, ale aby go wygrać, musiał wytrzymać tylko dobę. Błyskotliwe rozwiązanie, gdzie zdobyć śniadanie, spadło dosłownie z nieba, a kto mógłby przypuszczać, że po jakiejś godzinie z powodu tej niegroźnej awantury stanie się podejrzanym o morderstwo nieznanej damy? Tylko Gideon Fell może mu pomóc...