Jeden i OK. Jak uczymy się być sami dla siebie

W nowoczesnym społeczeństwie dominuje idea indywidualizmu, ale samotność często postrzegana jest jako osobista porażka. Odkrywamy w sobie dążenie zarówno do wolności, jak i bliskości, co wyraźnie pokazało doświadczenie izolacji podczas pandemii. W swoich esejach niemiecki pisarz i dziennikarz Daniel Schreiber zagłębia się w ten pozorny paradoks, sięgając do prac filozofów (od Arystotelesa i Michela Foucaulta po Hannę Arendt i Gilles'a Deleuze'a), literatury pięknej (od Jane Austen po Annie Ernaux), aktualnych badań praktykujących psychoterapeutów, a nawet do popularnych sitcomów. I dochodzi do dającej nadzieję myśli, że budowanie hierarchii modeli życia może nie jest najlepszym pomysłem, a słowo „samotność” nie odpowiada tylko ciemnym tonom.