Rod ludzki

Rod ludzki (1947) - autobiograficzna powieść, a właściwie prawda - pierwsza i ostatnia książka Roberta Antelma (1917-1990), francuskiego pisarza, poety, uczestnika ruchu oporu, stanowi jedyne w swoim rodzaju świadectwo, opisujące zdehumanizowanie ludzi w obozach i tę wolę życia, dzięki której człowiek - mimo wszystko - zachowuje swoją przynależność do ludzkości.

Początkowo prawie niezauważona, z biegiem czasu książka została przetłumaczona na kilka europejskich języków i ożywiła szereg gruntownych filozoficznych interpretacji fenomenu życia obozowego - wydarzenia więźniów, strażników, pomocników. O książce Antelma pisali Georges Bataille i Maurice Blanchot, Sara Coffman i Edgar Morin, Philippe Lacou-Labarthe i Jean-Luc Nancy, Marguerite Duras i Georges Perec, twierdząc, że z pojawieniem się tej książki literatura narodziła się na nowo.