Petersburskie opowieści

W latach 30-tych Gogol zaczyna przyglądać się Petersburgu, jak dziwnemu znajomemu: niby wszystko w porządku, błyszczy fasada, a za nią — jakieś piekło. Miasto tutaj nie jest tylko tłem, ale bohaterem — ponurym, tajemniczym i trochę szalonym. Tu spaceruje nos bez właściciela, tytularniejszy niż osoba, a zdrowy rozsądek ustępuje miejsca absurdowi.

Tytuł „Petersburskie opowieści” zaproponował literaturoznawca Włodzimierz Szynrok pod koniec XIX wieku, a jako osobne wydanie cykl ukazał się dopiero w 1924 roku. Tak że droga do własnej „okładki” tych opowieści okazała się długa, ale całkowicie gogolowska — z zawiłymi zwrotami i tajnym znaczeniem.