Strumień dźwiękowy. Dźwięk, sztuka i metafizyka

W ostatnich dekadach obserwujemy w nowoczesnej kulturze przesunięcie «od muzyki do dźwięku», ponieważ termin «muzyka» już nie odpowiada szybkiemu rozwojowi nowych gatunków artystycznych i kulturowych ustawień. W wyniku tego przesunięcia, z jednej strony, miało miejsce dynamiczne rozwinięcie sztuki dźwięku, a z drugiej - rozkwit Badań Dźwięku w naukach humanistycznych.

Zadaniem książki Christophe’a Coxa jest wyjaśnienie «zwrotu dźwiękowego» w sztuce i kulturze, a także pokazanie, w jaki sposób dźwięk wkracza na teren filozofii i ją odnawia. Rozwiązując to zadanie, autor kwestionuje główne koncepcje współczesnej teorii kultury, oparte na analizie dyskursu i języka, oraz ogłasza konieczność nowej materialistycznej estetyki nie tylko dźwięku, ale i sztuki w ogóle.

Centralnym pojęciem książki staje się koncept strumienia dźwiękowego - anonimowej materialistycznej siły, która wyprzedza człowieka i przewyższa jego subiektywne doświadczenie. W próbując skonstruować realistyczny i naturalistyczny model opisu dźwięku, Cox odnosi się do idei Arthura Schopenhauer’a, Fryderyka Nietzschego, Gilles’a Deleuze’a i Manuela DeLandy, ilustrując je pracami La Monte Younga, Elvina Luthiera, Christiana Markleya, Marianny Amacher, Annie Lokwood i wielu innych. W rezultacie przed nami nie tylko jedno z najbardziej fundamentalnych i głębokich badań ontologii dźwięku, ale także fascynująca historia mało znanej sztuki dźwiękowej ostatnich pięćdziesięciu lat.