Światłocień

«Światłocień» – powieść o sztuce i władzy, o twórcy i totalitarnym państwie, o strachu, pokusie i złu. W centrum narracji – los wielkiego reżysera Georga Wilhelma Pabsta: geniusza kina, emigranta, który musiał wrócić do hitlerowskiego Rzeszy. On jeszcze wierzy, że nie ulegnie pokusie współpracy z barbarzyńskim, nieludzkim reżimem, że nie podporządkuje się żadnej innej dyktaturze, poza dyktaturą sztuki, ale już zrobił swój pierwszy krok w stronę pułapki, z której nie ma wyjścia…

Niemiecki i austriacki pisarz Daniel Kehlmann urodził się w 1975 roku w Monachium. Gwiazda współczesnej niemieckiej prozy, jeden z największych współczesnych prozaików, autor bestsellerowych powieści «Mierząc świat», «F», «Till». Posiadacz wielu nagród literackich, nominowany do Międzynarodowej Nagrody Bookera. Styl Kehlmanna łączy w sobie wiarygodność i precyzję realizmu z idealnie wymierzoną dawką fantasmagorii – w tym względzie przejmuje dawne tradycje literatury niemieckiej.

Powieść «Światłocień» jest straszna i piękna. Piękna nie tylko swoją aktualnością (choć wiele momentów w niej wydaje się być wziętych z dzisiejszych wiadomości lub z dyskusji w mediach społecznościowych), ale przede wszystkim kunsztem autora: Kehlmann pisze w sposób, który od razu jasno wskazuje – mamy przed sobą mistrza najwyższej ligi literackiej. Opowiadając o ludziach kina, powieść rozwija się przed nami jak prawdziwy film – w widocznych, precyzyjnych mizan scenach.