Gargantua i Pantagruel

Korzenie fantasmagorycznej historii króla olbrzyma Gargantua i jego syna Pantagruela leżą w średniowiecznym francuskim folklorze. Stamtąd Rabelais zaczerpnął także wiele cech stylu swojego románu: demonstracyjne i żartobliwe, nieprawdopodobne przesady, baśniowe zwroty akcji, szaleństwo ludzkiej fantazji i otwarcie grubiański, równie autentycznie ludowy humor. Jednak przez karnawałowy, śmieszny żywioł powieści prześwitują cechy twardej satyry społecznej, która trafia zarówno w nowoczesny kościół, jak i w system sądowniczy, pedagogikę i wiele innych, oraz humanistyczny moralny przesłanie, wychwalające wolność i niezależność ludzkiej osobowości, miłość do życia i proste radości istnienia.

Powieść Rabelaisa została zilustrowana utalentowanymi pracami Gustava Doré (1832–1883).