Złota era kryminału podarowała nam wiele gwiazdorskich nazwisk. Dzieła takich pisarzy, jak Agatha Christie, Gilbert Keith Chesterton, Earl Stanley Gardner, Rex Stout, rozwijały i doskonaliły gatunek detektywistyczny, ich powieści, bezsprzecznie uznawane za klasykę, do dziś są ulubione przez czytelników i stanowią wzór jakości dla kolejnych pokoleń autorów historii kryminalnych. Wśród tych znakomitości zaszczytne miejsce należy się Johnowi Dicksonowi Carrowi (1906–1977) – wirtuoza doskonale skonstruowanych „niemożliwych zbrodni w zamkniętym pomieszczeniu”.
W 1933 roku w powieści „Kryjówka czarownicy” John Dickson Carr po raz pierwszy zaprezentował publiczności detektywa-amatora doktora Gideona Fella. A następnie, w powieści „Trzy groby” (1934), wydawanej także pod tytułem „Pusty człowiek”, doktor Fell zwrócił się do czytelników z legendarnym „Wykładem o zamkniętym pomieszczeniu”, nagle wzbogacając listę swoich chwalebnych osiągnięć niezrównanym badaniem mechanizmu jednej z kluczowych schematów fabularnych w literaturze detektywistycznej.
Tajemniczy morderca nie zostawia śladów i znika z miejsca zbrodni, jak… duch. Nadszedł czas, aby odkryć, czy jakakolwiek zagadka leży w zasięgu doktora Fella, czy nawet jego wyrafinowany umysł będzie musiał się poddać, gdy chodzi o tajemnice pozaziemskiego pochodzenia?
