Pałac Zimowy. Ludzie i mury. Historia cesarskiej rezydencji. 1762–1917

Pałac Zimowy był nie tylko główną paradną rezydencją rosyjskich monarchów, ale także skarbcem bezcennych skarbów narodowych, które zaczęła gromadzić Katarzyna II. Pełnił wiele ról: reprezentacyjną, mieszkalną, kulturalną oraz administracyjno-gospodarczą, której w książce poświęca się również szczególną uwagę.
Przez lata swojego istnienia Pałac Zimowy widział wiele: ludzkie szczęście i nieszczęście, śmierci, wznoszenie się i upadki państwowych dostojników, szturm, zmianę wnętrz na potrzeby nowej władzy, przetrwał blokadę Leningradu... Duch tego miejsca utkany był z wydarzeń, które miały tam miejsce, ludzi, którzy w nim żyli, tajemnic, którymi był otoczony. Związane są z nim liczne legendy, a on sam jest legendą.
W tej książce autor stara się otworzyć dla czytelnika drzwi Pałacu Zimowego i pokazać te stare ściany, w których przebiegało życie ludzi, w dużej mierze określających los kraju: od ryzalitów po fasady, obejmując wszystkie trzy piętra. Narracji towarzyszą obrazy, fotografie i dokumenty.