Chcę światła i spokoju...

Proza Szalamowa, bezlitosne i precyzyjne świadectwo o GUŁAG-u, zajmuje jedną z najważniejszych stron w historii rosyjskiej literatury XX wieku. Tymczasem sam Szalamow uważał się za więcej poetę niż prozaika. Pozostając w cieniu opowiadań obozowych, poetyckie dzieła Szalamowa stanowią znaczącą część jego twórczego dziedzictwa. Jak przyznał autor, poezja była dla niego «ratunkowym amuletem» i źródłem siły w nieludzkich warunkach życia obozowego, jego «gwiazdą przewodnią». Zanurzając się w kulturę i historię świata, zwracając wzrok ku naturze, Szalamow pisze swój «liryczny dziennik», wiersze, które jednocześnie są «jasne i niepojęte». Do niniejszego wydania włączono poetyckie dzieła, które stworzyły cykl «Kolymskie zeszyty» (1949–1953), powstałe na Dalekiej Północy, a także wybrane wiersze napisane w różnych latach po powrocie z obozu.