Słowo żywe i martwe

Klasztorna praca Nory Gali o tłumaczeniu i redakcji, o pięknie języka, jego precyzji i ekspresyjności.

Po raz pierwszy opublikowana w 1972 roku, książka stała się lekturą obowiązkową dla kilku pokoleń specjalistów pracujących z tekstami. W niej znana radziecka tłumaczka Nora Gal pokazuje udane i nieudane przykłady pracy z językiem, ujawniając nieuzasadnione użycie fraz utartych, biurokratyzmów, zapożyczeń i inne typowe błędy tłumaczy i redaktorów. Analizując słynne tłumaczenia dzieł na poszczególne fragmenty, z jubilerską precyzją pracuje nad niedociągnięciami tekstu i nakreśla ogólne zasady "żywego" i ekspresyjnego słowa. U podstaw tych zasad leży troska o język i wierność najlepszym wzorcom rosyjskiej mowy.