Cichy Don (komplet w 2 tomach)

Prototyp jednego z bohaterów „Cichego Donu” — lider opisanego w powieści powstania w Wieszennym — wspominał, jak Kozacy, przeczytawszy książkę, pytali: „Kim on w waszej sztabie służył, ten Szolohow, że tak dokładnie wszystko myślą przewyższył i przedstawił?” Nawet uczestnicy tych wydarzeń nie mieli pojęcia: autor „kozackiej „Wojny i pokoju”” w czasie I wojny światowej i wojny domowej był jeszcze nastolatkiem. Młody pisarz, który ukończył zaledwie cztery klasy gimnazjum (zresztą zajmujący się samokształceniem), zaczął pracować nad „Cichym Donem” w wieku dwudziestu trzech lat. Zakończył to dzieło po dwóch dekadach — jako znany działacz społeczny i laureat wielu nagród, do których w 1965 roku dołączyła nagroda Nobla. Otrzymując najwyższe wyróżnienie literackie, Szolohow powiedział: „Powieść... najbardziej sprzyja głębokiemu poznaniu otaczającego nas ogromnego życia, a nie próbą przedstawienia swojego małego „ja” centrum wszechświata”. Badanie tego „ogromnego życia”, w którym wydarzenia historyczne są nierozerwalnie związane z losami zwykłych ludzi, stanowi istotę „Cichego Donu”.