W poszukiwaniu straconego czasu. W siedmiu tomach

O swoje główne dzieło — cykl powieści «W poszukiwaniu straconego czasu» — francuski pisarz Marcel Proust (1871–1922) tworzył przez czternaście lat, aż do samego końca swojego życia. 
W tym monumentalnym dziele, które nazywa się zarówno powieścią-symfonią, jak i powieścią-katedrą oraz powieścią-rzeka, autorowi udało się połączyć wielkość konstrukcji z niepowtarzalną subtelnością spojrzenia na świat, przedstawić zasadniczo nowy typ artystycznej refleksji, która stała się jednym z najważniejszych odkryć w sztuce XX wieku.
W aktualnym wydaniu «W poszukiwaniu straconego czasu» jest publikowane w klasycznym tłumaczeniu M.N. Łubimowa, ostatni, siódmy tom — w tłumaczeniu A.N. Smirnowej. Struktura dzieła w tym przypadku dopuszcza różne sposoby czytania: każda z książek jednocześnie stanowi zarówno ogniwo w łańcuchu całego opowiadania, jak i autonomiczną kreację.