Społeczeństwo spektaklu

„Społeczeństwo spektaklu” to metafora świata, w którym utracono bezpośredni kontakt z rzeczywistością: „Wszystko, co wcześniej było przeżywane bezpośrednio, teraz jest odsuwane w przedstawienie”. Praca poświęcona jest analizie i krytyce zarówno zachodniego systemu kapitalistycznego – „społeczeństwa rozproszonych spektakli”, jak i radzieckiego systemu autorytarnego – „społeczeństwa skoncentrowanych spektakli”. W „Komentarzach” przedstawione jest społeczeństwo zintegrowanego spektaklu, obejmujące zarówno totalitarną kontrolę, jak i dyktat społeczeństwa konsumpcyjnego.