Dwa słońca w mojej rzece

Chce się żyć dzisiaj i teraz, chce się wierzyć w miłość, która nie oszuka, chce się przestać być mądrym, przenikliwym psychologiem, do którego codziennie przychodzą ludzie ze swoimi biedami, lękami, wątpliwościami, i rzucić się, nie zastanawiając, w nowe ogromne uczucie, na zawsze zapominając o samotności, o nieprzeżytych dziecięcych urazach, o rodzinnym sekrecie, który nie daje spokoju już od dwudziestu lat.