Portret Doriany Graya

Zafascynowany czarującą urodą i nieskalanym duchem młodego Doriany Graya, artysta Basil Hallward maluje jego portret. Mówi się, że piękno tkwi w oczach patrzącego, ale młodzieniec na obrazie jest równie porywający, jak w rzeczywistości. Hallward wierzy, że portret Doriany Graya to jego najsilniejsze dzieło, ale jeszcze nie wie, jak niszcząca może być moc sztuki. Piękno i niewinność Doriany dostrzega Henry Wotton — przyjaciel artysty, towarzyski dżentelmen i hedonista. Lord Henry widzi w niedoświadczonym młodzieńcu doskonały obiekt do badań i zasiewa w jego umyśle myśl, że sens życia tkwi w przyjemnościach i uleganiu niskim namiętnościom. Kiedy lekkomyślnie wypowiedziane przez Dorianę Gray życzenie, aby pozostać wiecznie młodym, spełnia się, zaczyna się moralny rozkład młodego człowieka. A fizyczny rozkład w międzyczasie dogania obraz na portrecie. Okazuje się, że piękno jest naprawdę straszną siłą...