Głos w ciemności

Ryōko Sekiguchi, japońska poetka i francuska eseistka, autorka przetłumaczonych na rosyjski książek „Nagori” i „961 godzin w Beirucie”, zawsze, niezależnie od tego, co staje się tematem jej dzieł — japońskie wyobrażenia o zmianie pór roku, życie wielooblicznego i wielogłosowego lewantyńskiego miasta, tragedia w Fukushimie itd. — pisze o tym, jak zorganizowany jest czas i jak się z nim „dogadujemy”, pamiętając, zapominając, rozkoszując się chwilami i nie dostrzegając uciekających lat. W tym krótkim tekście, łączącym w sobie cechy dziennikowych zapisków, poezji w prozie i eseju filozoficznego, ujawnicielem czasu staje się ludzki głos, paradoksalnie zawsze istniejący w teraźniejszości.