Płaszcz

Mikołaj Wasiljewicz Gogol (1809-1852) urodził się w wsi Wielkie Soroczyńce w powiecie Mirhorod w guberni poltawskiej, w rodzinie właściciela ziemskiego. Oprócz niego w rodzinie było jeszcze sześcioro dzieci. Ojciec Gogola, Wasilij Afanasjewicz, miał pewien literacki dar - napisał kilka komedii w języku ukraińskim. Zmarł, gdy Mikołaj Gogol miał 15 lat. Matka Gogola była wrażliwą i religijną kobietą, stąd także religijność samego Gogola.
Mikołaj Gogol ukończył w 1828 roku Gimnazjum Wyższych Nauk w Nieżynie. Przyszły pisarz marzył o karierze prawniczej, ale, podejmując pracę w departamencie, rozczarowuje się. W 1829 roku podejmuje pierwsze kroki w literaturze - publikując poemat "Ganc Kiechelgarten" pod nazwiskiem W. Alow, ale po drwiących recenzjach go spala. Następnie wydaje powieść "Wieczór w przeddzień Iwana Kupala", a potem "Wieczory na farmie blisko Dikaniek" i staje się znanym. W tym czasie Gogol poznaje Puszkina, który podpowiada mu fabułę "Rewizora". Premiera sztuki miała miejsce wiosną 1835 roku w Moskwie, w Małym Teatrze.
Gogol wyjeżdża do Niemiec, a potem do Szwajcarii, gdzie zabiera się za pisanie "Martwych dusz". Za granicą dowiaduje się o śmierci Puszkina, który podpowiedział również fabułę "Martwych dusz", i z goryczą odbiera pisanie tej powieści jako testament poety. Po wydaniu pierwszego tomu "Martwych dusz" Gogol znowu wyjeżdża za granicę i zaczyna pisać drugi tom, ale pojawiają się u niego oznaki kryzysu psychicznego. Pisarz wraca do Moskwy i, kontynuując pracę nad powieścią, popada w depresję i spala manuskrypt. Pozostało tylko pięć rozdziałów, które zostały opublikowane po śmierci pisarza.
Mikołaj Gogol zmarł w 1852 roku w Moskwie, pochowany jest w monasterze Daniłowskim. W 1931 roku jego prochy zostały przeniesione na Nowodziewicze Cmentarz.
Oprócz wspomnianych dzieł z pióra Gogola wyszły także "Jarmark Soroczyński", "Portret", "Nos", "Zapiski szaleńca", "Opowieść o tym, jak Iwan Iwanowicz pokłócił się z Iwanem Nikiforowiczem" i inne.