Notatki Barry'ego Lyndona

XVIII wiek — epoka awanturników. W poszukiwaniu szczęścia i zysku podróżują po całej Europie — bez ojczyzny, ukrywając swoją tożsamość pod fałszywymi imionami i tytułami, gotowi na wszystko. Jednym z zwykłych żołnierzy armii poszukiwaczy łask Fortuny jest Irlandczyk Redmond Barry. Bezprincipowy i lekkomyślny, mocno pijący i mający najmniejsze pojęcie o honorze i przyzwoitości, ten żywiołowy wesołek jednak wielokrotnie okazuje się znacznie sympatyczniejszy niż prawdziwi arystokraci, do których kręgu tak rozpaczliwie dąży... Literacki debiut Thackeraya — opublikowana w 1844 roku powieść „Notatki Barry'ego Lyndona” — miała trudny los. Zbesztana przez wiktoriańskich krytyków, którzy nie zrozumieli i nie zaakceptowali eleganckiej, zgryźliwej i błyskotliwej stylizacji Thackeraya jako brytyjskiego „powieści awanturniczej” XVIII wieku, była całkowicie zapomniana za życia autora, ale w XX wieku zyskała zasłużoną sławę, weszła do złotego funduszu klasyki światowej literatury i stała się podstawą filmowego arcydzieła Stanleya Kubricka „Barry Lyndon”.