Nie ma żadnej Moskwy

W zbiorze krótkiej prozy Ally Gorbunowej rzeczywiście nie ma żadnej Moskwy. Jest obcy kociak, nauczycielka filozofii, pracownik-migrant, nieznana świecąca substancja, pracownicy salonu telefonicznego, leszy i kikimory. A myśl, która łączy wszystkie utwory zbioru – myśl o ruchu w stronę niepojętego świata, ku nowym myślom i stanom, ku przyjaźni z tym, co odmienne i obce. Będzie dziwnie, smutno i radośnie.