Apokryfy Starego Testamentu

Książka ta składa się z najbardziej znaczących dzieł apokryficznej literatury Starego Testamentu. Wśród nich znajduje się wypełniona ezoterycznymi alegoriami „Księga Henocha” — jeden z najważniejszych apokryfów Starego Testamentu, poświęcony patriarchatowi Henochowi. Do zbioru dołączono również „Księgę Jubileuszów”, znaną również jako „Małe Stworzenie” — apokryf Starego Testamentu, poświęcony interpretacji Księgi Rodzaju, która otwiera Stary Testament, i częściowo Księdze Wyjścia. W tej książce zapisane jest opowiadanie anioła o kilku pokoleniach pierwszych ludzi na Ziemi. To posłanie zostało dyktowane przez anioła Mojżeszowi po przybyciu Żydów na górę Synaj. Do książki włączono także „Przymierza dwunastu patriarchów” — jedno z najbardziej znaczących dzieł całej literatury pseudepigraficznej. Treść tego apokryfu stanowi traktat etyczno-apokaliptyczny, napisany w imieniu każdego z dwunastu patriarchów — synów praojca Jakuba — adresowany do braci, synów-dziedziców i ich potomków. Każda część tego zbioru pożegnalnych nauk i proroctw poświęcona jest głównie chwale jakiejś cnoty lub potępieniu jakiejś wadze.