Eplsin

Po katastrofie technologicznej w ruinach megapolis rodzi się nowe społeczeństwo ludzkie pod nazwą Ofort. Seks nie istnieje — ciała rodzą się w inkubatorze. Zamiast imion — liczby, za każdą z których stoi unikalny zestaw cech i upodobań. Co czwarty dzień reżim polityczny losowo zmienia się na nowy. Za prawidłowe funkcjonowanie systemu czuwa niezmienny i nieśmiertelny przywódca — Zerowy. Ofort żyje w stanie oblężenia w stosunku do Miasta i zamieszkujących je potworów. System jest samowystarczalny, ale wypady do Miasta wciąż się zdarzają. Z jednej strony powieść — klasyczny przykład mieszanki gatunków antyutopii i postapokalipsy. Z drugiej — jest reinterpretacją znanego biblijnego wątku i pod względem gatunkowym przypomina apokryf. W podstawie fabuły leży pytanie: dlaczego Biblijny Bóg pozwolił na upadek grzechu Adama i Ewy? W powieści modelowana jest odwrotna sytuacja — spożycie nie z drzewa Poznania, ale z drzewa Życia, i nie przez Ewę, lecz przez Adama. Powstaje potworna pomyłka, która na początku Stworzenia może zniszczyć nowy gatunek ludzki. Ale czy na to zgodzi się sam Stworzyciel?