- Ojcze Aleksandrze! Dlaczego nazwałeś książkę "Flawian. Sala"?
- Ponieważ w tej książce jest Flawian i sala szpitalna. I także dlatego, że sala szpitalna to bardzo ważne miejsce dla człowieka. Można powiedzieć, że jest skarbcem ducha, a kto odkryje ten skarbiec, ten może wyprowadzić z niego wielkie bogactwo.
W swoim czasie Pan Bóg otworzył przede mną ten skarbiec, i jestem Mu wdzięczny za cały czas spędzony w sali szpitalnej, za wszystkie moje niedomagania i choroby ciała, którymi uzdrawiał niedomagania mojej duszy, tak jak czyni to i ze wszystkimi, którzy są gotowi przyjąć Jego leczenie.
Chrystus powiedział: „Nie zdrowi potrzebują lekarza, ale chorzy; przyszedłem wezwać nie sprawiedliwych, lecz grzeszników do pokuty”. Często tylko choroby ciała zmuszają człowieka do uświadomienia sobie chorób własnej duszy. A gdy to zrozumie, wzywa Niebiańskiego Lekarza, który niezawodnie przychodzi do tych, którzy Go wzywają, aby darować uzdrowienie i zbawienie.
